.jpg)
In het gemeentehuis van Tynaarlo vond donderdagavond 5 maart een uitgebreid inclusiedebat plaats, waarin politieke partijen met elkaar spraken over sociale veiligheid, toegankelijkheid en de vraag hoe iedereen daadwerkelijk kan meedoen in onze gemeente.
Namens Liberaal Tynaarlo NU nam Jan Smits deel aan het debat. De avond liet zien dat er brede steun is voor het idee van inclusie, maar ook dat er verschillende visies bestaan op hoe je dat in de praktijk brengt.
Het debat begon met korte pitches van de verschillende partijen. Veel bijdragen gingen over solidariteit, gelijke kansen en het beschermen van kwetsbare groepen. Verschillende partijen benadrukten dat inclusie vooral begint bij bewust beleid, duidelijke regels en aandacht voor groepen die nog niet vanzelfsprekend meedoen in de samenleving.
Jan Smits koos een andere invalshoek. Hij begon met een persoonlijk verhaal over zijn zoon, die kampt met een complexe vorm van epilepsie. Daardoor weet hij uit eigen ervaring hoe snel mensen in hokjes worden geplaatst of verkeerd worden beoordeeld.
Juist daarom benadrukte hij dat inclusie uiteindelijk gaat over gelijkwaardigheid tussen mensen. Niet over etiketten of categorieën, maar over het besef dat iedereen meetelt in de gemeenschap.
Voor een liberale partij is dat een belangrijk uitgangspunt. Vrijheid en gelijke kansen betekenen namelijk dat iedereen de ruimte moet hebben om mee te doen, niet omdat de overheid dat oplegt, maar omdat we elkaar als gemeenschap serieus nemen.
Tijdens het debat viel een uitspraak van Jan op: “100 procent inclusie bestaat waarschijnlijk niet. Mensen verschillen nu eenmaal van elkaar. Maar het streven naar inclusie is wél een opdracht voor ons allemaal.”
Waar sommige partijen spraken over beleidsagenda’s en doelgroepenbeleid, legde hij juist de nadruk op realisme en verantwoordelijkheid. Een gemeente kan regels maken en plannen schrijven, maar inclusie ontstaat uiteindelijk in de samenleving zelf: in buurten, verenigingen, scholen en op de werkvloer.
Dat past bij de liberale overtuiging dat de overheid niet alles kan oplossen. De gemeente kan richting geven en ondersteunen, maar het echte verschil maken mensen samen.
In het debat over toegankelijkheid ontstond een interessant verschil van inzicht tussen partijen. Sommige deelnemers vonden dat toegankelijkheid altijd en overal tegelijkertijd moet worden gerealiseerd.
Jan bracht daar een praktische nuance in. Als alles tegelijk prioriteit krijgt, gebeurt er uiteindelijk niets. Daarom pleitte hij voor duidelijke keuzes: bepaal waar je begint, werk stap voor stap en zorg dat maatregelen ook echt effect hebben.
Dat sluit aan bij de manier waarop Liberaal Tynaarlo NU naar bestuur kijkt. Politiek moet niet blijven hangen in goede bedoelingen, maar moet duidelijke keuzes maken en verantwoordelijkheid nemen. Niet alles kan tegelijk, maar wat je doet, moet je wel goed doen.
Een ander moment waarop Jan een duidelijk punt maakte, ging over toegankelijkheid van gebouwen en voorzieningen. Volgens hem moet je maatregelen die toegankelijkheid verbeteren niet alleen beoordelen op de kosten, maar vooral op het effect. Als je noodzakelijke aanpassingen uitstelt, moet je ze later vaak alsnog uitvoeren, en dat kost uiteindelijk meer.
Daarmee raakte hij een kern van het debat: inclusie vraagt om praktische keuzes en vooruitdenken, niet alleen om intenties.
In de laatste ronde van de avond ging het over inclusie als houding. Jan verwees daarbij naar het verschil tussen de systeemwereld van regels en de leefwereld van mensen. Volgens hem ontstaat inclusie niet in beleidsnota’s, maar in de samenleving zelf. In vertrouwen tussen inwoners, in verenigingen en in de manier waarop mensen met elkaar omgaan.
Dat sluit nauw aan bij het uitgangspunt van Liberaal Tynaarlo NU: vertrouwen in inwoners en ruimte voor initiatief. De gemeente moet niet alles willen regelen, maar vooral verbinden, ondersteunen en ruimte geven.
Het debat liet zien dat partijen in Tynaarlo vaak dezelfde doelen delen, maar soms een andere route kiezen om daar te komen. Waar sommige partijen vooral kijken naar beleid en regelgeving, benadrukt Liberaal Tynaarlo NU dat inclusie uiteindelijk gaat over vrijheid, verantwoordelijkheid en betrokkenheid van inwoners zelf.
De gemeente kan daarbij het goede voorbeeld geven, duidelijke keuzes maken en samenwerking stimuleren. Maar een inclusieve samenleving ontstaat uiteindelijk door de manier waarop we samenleven.
En precies daar ligt volgens Liberaal Tynaarlo NU de echte kracht van Tynaarlo: dorpen waar mensen elkaar kennen, helpen en ruimte geven om mee te doen.